هنر مردان خدا

جشنواره فیلم فجر...

امسال هم مثل همه سالها، مراسم فرش قرمز و اختتامیه جشنواره فیلم فجر را از تلویزیون و برخی صفحات فضای مجازی پیگیری می کردم. همیشه پیش خودم، فیلم بردار این مراسم را که از تلویزیون پخش می شود، تحسین می کردم. بنده خدا مجبور است انگونه فیلم برداری کند که هم اصل قضیه انعکاس یابد و هم تصویری از برهنگی و بدحجابی و ابتذال حاکم بر پوشش و برخی رفتارهای اهالی سینما از رسانه ملی پخش نشود.

امسال جشنواره دو ویژگی مهم داشت. اولی بد پوشش هایی که مراسم را گرفته بودند تا جایی که حتی روی صحنه و هنگام اخذ جایزه، شالی که مثلا حجاب است، از سر بازیگر زن می افتد؛ و بسیاری از صحنه های غیر اسلامی دیگر که رسانه ملی نمی تواند نشان دهد اما فضای مجازی خوب انعکاس داده و دومی حضور عجیب سه وزیر در اختتامیه جشنواره فجر که البته تخصص دو نفرشان هیچ ربطی به هنر و سینما نداشت.

سوالات و شبهات...

سوالات فراوانی اینجا پیش می آید. چرا امسال اینقدر بی حجابی و ابتذال در پوشش به چشم می آمد؟ چرا امسال در اتفاقی نادر دو زن به عنوان بهترین نقش اول زن جشنواره فیلم فجر انتخاب می شوند، دو زن که هر کدام نماد یک جریان هستند، مریلا زارعی که با بازی های اعجاب انگیز خود در فیلم های شیار143 و بادیگارد به شدت مورد علاقه جریان انقلابی واقع شد و دیگری لیلا حاتمی که نماد جریانی خاص و دوراز آرمان های انقلاب است که در جشنواره های بین المللی با مردان اروپای دست هم داده است؟ چرا در این جشنواره و مراسم اختتامیه آن باید وزیر امور خارجه یعنی جناب ظریف شرکت کند؟؟؟؟!!!

پشت صحنه:

واقعیت چیز دیگری است. به اعتقاد نگارنده امروز دولت محتاج است در سه حوزه به طور تخصصی کار کرده و طرفدار جمع نماید. حوزه هایی که مشکلات صنفی فراوان دارند و صد البته نفوذ زیادی در سطح جامعه دارند. سه طیف فرهنگیان، هنرمندان و ورزشکاران؛جزو طیف های مهمی هستند که باید برای انها برنامه های خاصی داشت خصوصاً در چند ماه پایانی دولت. دولت احساس می کند با ایجاد یک دو قطبی بین رفاه و آسایش این سه طیف و تصمیمات حاکمیت، بتواند جامعه را دچار تشویش کرده و از این فضا به سود خود بهره برد. در همین راستا ناگهان سه وزیر، وزارتخانه های مربوط به طیف های فوق الذکر؛ یعنی وزارت خانه های تربیت بدنی، آموزش و پروش و فرهنگ و ارشاد تغییر می کنند. وزرایی می آیند که به شدت سبقه سیاسی و امنیتی داشته و مشخصاً قرار است کارهای بزرگی البته در راستای اهداف انتخاباتی دولت انجام دهند. با تمام قوا و زمانی که مملکت رنج های زیادی دارد؛ همه مسئولین تلاششان را می گذارند بر دو قطبی مخالف و موافق کنسرت!!! در جشنواره فیلم فجر، مجری تاکید زیادی روی اسامی مانند فاطمه معتمد آریا و محمدرضا شجریان که هر دو مواضع ضد انقلابی دارند می کند. مجری جشنواره مدام و به طور کاملاً هدفمند و طنازانه به حضور و حتی لبخند های جناب ظریف اشاره می کند. چرا دولت شاه مهره و مهمترین وزیرش را می فرستد به جشنوراه آنهم در اخرین سال؟؟؟ معلوم است دولت دارد پالس می فرستد به هنرمندان که بله ما به فکر شما هستیم و برنامه های خاصی داریم....!!!

ارتباط...

اگر مسائل فوق را خوب مطالعه و در ذهنتان تحلیل کرده باشید که البته کار سختی خواهد بود زیرا بسیاری از سخنان را نمی شود آنچان رسا گفت؛ حتما خواهید توانست ارتباط مستقیمی میان سخنان استاندار خراسان جنوبی در جمع عده ای خاص از هنرمندان در رابطه با مسائل مربوط به حوزه فرهنگ؛ پیدا کنید!!! استاندار استان ولایت مدار خراسان جنوبی در دیدار عده ای خاص از هنرمندان  نکاتی را متذکر شده اند که انسان احساس می کند یک لاییک دارد درباره هنر صحبت می کند نه استاندار یک استان در حکومت جمهوری اسلامی!!! استاندار در این جلسه به واقع هم به هنرمندان خط می دهد، که دولت از چه فعالیت هایی حمایت می کند، هم دست به قبح شکنی های عجیبی می زند ( هرچند دو روز پس از انتشار خبر سخنرانی استاندار، سایت استانداری اخبار منتشره در خبرگزاری خاورستان را تکذیب می کند اما چطور می شود 90 درصد متن منتشره در سایت خاورستان دقیقاً مطابق فرمابشات استاندار باشد و فقط همان قسمت هایی که ایشان اشتباه گفته اند دروغ باشد؟؟؟ اگر اینطور است استان داری فایل سخنان را منتشر کند!!!).

شکی نیست که استاندار بنا بر برخی دستورات رسیده مجبور به برقرای ارتباط با طیف هنرمندان بوده و قصد داشته با بیان مسایل حاشیه ای خود را حامی انها جلوه دهد، در حالی که امروز کنسرت و موسیقی فقط هنر نیستند بلکه ده ها هنرمند در استان بدون هیچ حمایتی در حال هدر رفت سرمایه ذاتی شان هستند. هنرمندانی در حوزه های عکاسی، تائتر،مجسمه سازی، خط و نقاشی، سفالگری و .... انگار از دید جناب استاندار فقط موسیقی هنر است و فقط هم اینان مظلومند آنهم به واسطه اعتقادات مذهبی مردم منطقه...

هنر از دیدگاه، خمینی کبیر(ره):

بسم اللّه‌ الرحمن الرحیم

خون پاک صدها هنرمند فرزانه در جبهه‌های عشق و شهادت و شرف و عزتْ سرمایۀ زوال‌ناپذیر آنگونه هنری است که باید، به تناسب عظمت و زیبایی انقلاب اسلامی، همیشه مشام جان زیبا پسندِ طالبانِ جمال حق را معطر کند. تنها هنری مورد قبول قرآن است که صیقل دهندۀ اسلام ناب محمدی ـ صلی اللّه‌ علیه و آله و سلم ـ اسلام ائمۀ هدی ـ علیهم‌السلام ـ اسلام فقرای دردمند، اسلام پابرهنگان، اسلام تازیانه خوردگانِ تاریخِ تلخ و شرم آور محرومیت‌ها باشد. هنری زیبا و پاک است که کوبندۀ سرمایه‌داری مدرن و کمونیسم خون‌آشام و نابود کنندۀ اسلام رفاه و تجمل، اسلام التقاط، اسلام سازش و فرومایگی، اسلام مرفهین بی درد، و در یک کلمه «اسلام امریکایی» باشد.

هنر در مدرسۀ عشق نشان دهندۀ نقاط کور و مبهم معضلات اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، نظامی است. هنر در عرفان اسلامی ترسیمِ روشن عدالت و شرافت و انصاف، و تجسیم تلخکامی گرسنگانِ مغضوبِ قدرت و پول است.

هنر در جایگاه واقعی خود تصویر زالوصفتانی است که از مکیدن خون فرهنگ اصیل اسلامی، فرهنگ عدالت و صفا، لذت می‌‌برند. تنها به هنری باید پرداخت که راه ستیز با جهانخواران شرق و غرب، و در رأس آنان امریکا و شوروی، را بیاموزد. هنرمندان ما تنها زمانی می‌توانند بی‌دغدغه کوله بار مسئولیت و امانتشان را زمین بگذارند که مطمئن باشند مردمشان بدون اتکا به غیر، تنها و تنها در چهارچوب مکتبشان، به حیات جاویدان رسیده‌اند.

و هنرمندان ما در جبهه‌‌های دفاع مقدسمان اینگونه بودند، تا به ملأ اعلا شتافتند. و برای خدا و عزت و سعادت مردمشان جنگیدند ؛ و در راه پیروزی اسلام عزیز تمام مدعیان هنر بی درد را رسوا نمودند.

خدایشان در جوار رحمت خویش محشورشان گرداند.

۶۷/۰۶/۳۰

روح‌اللّه‌ الموسوی الخمینی

 

نتیجه:

حال به تفاوت تعریف هنر و هنرمند از دیدگاه امام خمینی(ره) و برخی آقایان نگاه کنید. اینجاست که به عمق بی نظیر جمله ماندگار خمینی کبیر پی می بریم که

"شهادت هنر مردان خداست"

هنر؛ مردان خدا کجا؟؟؟ هنر برخی هنرمندان عرصه سینما و موسیقی کجا؟؟؟

 

 

 

 

مائده های آسمانی...

همین ابتدا از خواننده گرامی تقاضا می کنم، برای لحظاتی چشمان خود را بسته و همه انچه در چهارسال گذشته حول محور مذاکرات با امریکا و پیمان ژنو و برجام به انجام رسید از مقابل چشم تان عبور دهید، به انها فکر کنید، به سرعت مرور کنید و سپس بندهای ذیل الذکر را به طور دقیق مورد مطالعه و مداقه قرار دهید...

می خواهم برای دومین مرتبه تاکید کرده و مجدداً خواهش کنم با دقت و حوصله جملات زیر را بخوانید.

بگذارید برای شما خواننده گرامی همین ابتدای مقاله بگویم حتما به سرعت گوینده این جملات را خواهید شناخت، اما از خواندن دقیق آن دست نکشید. با دقت بخوانید، بدون شک پایان مقاله آنچه شما می پنداشته اید نخواهد بود...

1- امروز اگر کسانی بخواهند سلطه‌ی آمریکا را مجدداً در این کشور بر قرار کنند، بخواهند از منافع ملی، از پیشرفت علمی، از حرکت مستقل صرف‌نظر کنند برای خاطر رضایت آمریکا، ملت گریبان اینها را خواهد گرفت؛ بنده هم اگر بخواهم بر خلاف این حرکت عمومی و خواست عمومی حرکت کنم، ملت اعتراض خواهد کرد؛ معلوم است. همه‌ی مسئولین موظفند منافع ملی را رعایت کنند؛ استقلال ملی را رعایت کنند؛ آبروی ملت ایران را حفظ کنند.

2- یک عده‌ای هم از روی ساده‌لوحی بعضاً، بعضی هم از روی غرض -نمیشود انسان قضاوت قطعی نسبت به اشخاص بکند، اما کار آدم ساده‌لوح، با کار آدم مغرض، در ماهیت خود تفاوتی پیدا نمیکند- خوشحال میشوند که بله، بیایید؛ نه، اینجور نیست، مذاکره مشکلی را حل نمیکند؛ مذاکره‌ی با آمریکا مشکلی را حل نمیکند؛ کجا اینها به وعده‌های خودشان عمل کردند؟ شصت سال است که از ۲۸ مرداد ۳۲ تا امروز در هر موردی که با آمریکاییها مسئولین این کشور اعتماد کردند، ضربه خوردند. یک روزی مصدق به آمریکاییها اعتماد کرد، به آنها تکیه کرد، آنها را دوست خود فرض کرد، که کودتای 28 مرداد را پیش اوردند. بعد از انقلاب هم در برهه‌ای مسئولین کشور روی خوش‌بینی های خود به اینها اعتماد کردند، از آن طرف، سیاست دولت آمریکا، ایران را در محور شرارت قرار داد. ملت ایران را متهم کردند به شرارت؛ اهانت بزرگ. هر جا به اینها اعتماد شد، اینها این جوری حرکت کردند. باید حُسن نیت نشان بدهند. عنوان مذاکره، پیشنهاد مذاکره با فشار سازگار نیست؛ راه فشار با راه مذاکره دوتاست؛ امکان ندارد که ملت ایران قبول بکند که زیر چکمه‌ی فشار، زیر تهدید بیاید با طرف تهدید کننده و فشار آورنده مذاکره کند. مذاکره کنیم که چی؟ که چه بشود؟

3- حالا اخیراً آمریکاییها باز مسئله‌ی مذاکره را پیش کشیدند، تکرار میکنند که آمریکا آماده است با ایران مذاکره‌ی مستقیم بکند؛ این تازگی ندارد. مذاکره‌ی همراه با فشار و تهدید، چه معنایی دارد؟ مذاکره برای اثبات حُسن نیت است. شما ده تا کار انجام میدهید که حاکی از سوء نیت است، آن وقت به زبان میگویید مذاکره!؟ توقع دارید ملت ایران قبول کنند که شما حُسن نیت دارید!؟ ما البته میفهمیم علت چیست. به قول خود آمریکاییها، سیاست خاورمیانه‌ای آنها دچار شکست شده. آمریکا در سیاستهای خود در این منطقه، دچار شکست است. احتیاج دارند به اینکه یک برگ برنده‌ای را به قول خودهاشان رو کنند؛ این برگ برنده از نظر آنها عبارت است از اینکه: نظام جمهوری اسلامىِ انقلابىِ مردمی را، بکشانند پای میز مذاکره؛ به این احتیاج دارند. میخواهند به دنیا اعلام کنند که ما حُسن نیت داریم. نه، ما حُسن نیتی مشاهده نمیکنیم.

4- مذاکره از روی حُسن نیت، با شرایط برابر، میان دو طرفی که نمیخواهند به یکدیگر کلک بزنند، معنا پیدا میکند. مذاکره به صورت یک تاکتیک، مذاکره برای مذاکره، مذاکره برای فروختن ژست ابرقدرتی بیشتر به دنیا، این مذاکره یک حرکت حیله‌گرانه است؛ این حرکت واقعی نیست.

5- دولتمردان آمریکا مردم غیرمنطقی ای هستند؛ حرفشان غیرمنطقی است، عملشان غیرمنطقی است، زورگویانه است؛ توقع دارند دیگران در مقابل کار غیرمنطقی آنها و زورگوئی آنها تسلیم شوند؛ خب، بعضی هم تسلیم میشوند؛ بعضی از دولتها، بعضی از نخبگان سیاسی در برخی از کشورها در مقابل پرروئی و زورگوئی آنها تسلیم میشوند؛ اما ملت ایران و نظام جمهوری اسلامی تسلیم‌شدنی نیست. نظام جمهوری اسلامی حرف دارد، منطق دارد، توانائی دارد، اقتدار دارد؛ لذا در مقابل حرف غیر منطقی و کار غیر منطقی تسلیم نمیشود.

6- بحث مذاکره را پیش کشیدند، که ایران بیاید بنشینیم مذاکره کنیم. غرضشان یک کار تبلیغاتی است برای اینکه به ملتهای مسلمان نشان دهند که ببینید این نظام جمهوری اسلامی بود با آن سرسختی، با آن ایستادگی، اما عاقبت مجبور شد بیاید باب مصالحه و گفتگو را با ما باز کند. وقتی ملت ایران اینجور است، شماها چه میگوئید دیگر؟ این را برای خاموش کردن و ناامید کردن ملتهای سربرافراشته‌ی مسلمان که به خاطر اسلام احساس عزت میکنند، لازم دارند. از اول انقلاب، این یکی از هدفها بود که ایران را پای میز مصالحه و بده‌بستان بکشانند؛ بگویند بالاخره دیدید ایران هم که ادعا میکرد مستقل است، ایستاده است، نترس است، شجاع است، مجبور شد بیاید بنشیند پای میز مذاکره؟ امروز هم همین هدف را دنبال میکنند.

7- وانمود میکنند که اگر ایران با آمریکا سر میز مذاکره بنشیند، تحریمها برداشته میشود. این هم دروغ است. هدفشان این است که با وعده‌ی برداشتن تحریمها، ملت ایران را وادار کنند که اشتیاق به مذاکره‌ی با آمریکا پیدا کند. تصور آنها این است که ملت ایران دیگر از تحریمها به ستوه آمده‌اند، پدرشان دارد در می‌آید، همه چیز به هم ریخته است؛ پس ما بگوئیم خیلی خوب، بیائید مذاکره کنید تا تحریم را برداریم، یکهو جمعیت ملت ایران راه بیفتند که بله، بیائید مذاکره کنیم. همان طور که عرض کردیم - اینکه میگویند بیائید مذاکره کنیم، مقصودشان از مذاکره، واقعاً یک گفتگوی عادلانه و منطقی نیست؛ مذاکره یعنی شما بیائید حرفهای ما را قبول کنید، تسلیم شوید، تا ما تحریمها را برداریم، تحریمها با مذاکره برداشته نخواهد شد؛ این را من به شما عرض بکنم. هدف تحریم ها چیز دیگری است. هدف تحریمها خسته کردن ملت ایران است، جدا کردن ملت ایران از نظام اسلامی است. مذاکره هم که انجام بگیرد، اگر ملت ایران باز در صحنه باقی باشد و بر حقوق خود اصرار بورزد، این تحریمها وجود خواهد داشت.

آغاز حیرت و تعجب...

حتما تا کنون دانسته اید جملات فوق، سخنانی از ولی امر مسلمین جهان، سیدالقائد امام خامنه ای است. حتما با خود می گویید که امروز این حرف ها دیگر ثابت شده و سخن جدیدی نیست و در حال حاضر همه ملت ایران با گوشت و پوست و استخوانشان، صحت و درستی این سخنان و فریب کار بودن آمریکاییها را حس کرده اند. اما سوال اینجاست که آیا شما می دانید تاریخ بیان این فرمایشات و سخنان گران سنگ مربوط به چه زمانی است و در چه تاریخی بیان شده؟؟؟ دقیقاً پاسخ به همین سوال است که انسان را به تحیر و تعجب و صد البته تعقل وا می دارد. امروز همه ما دیگر می دانیم که تحریم ها با مذاکره حل نخواهد شد، امروز دیگر همه می دانیم امریکا کشوری فاسد و غیر منطقی و زورگو است که هدفش از بین بردن نظام اسلامی ماست. اکنون ما می دانیم آمریکا نظامی ظالم و دروغ گو و غیر قابل اعتماد است. امروز دیگر همه فهمیده ایم مذاکره برای رفع تحریم ها یک دروغ و فریب بزرگ بوده است اما با خود می گویید دیر فهمیده ایم. زمانی فهمیدیم که همه هسته ای خود را نابود کرده ایم، رآکتور اراک از بتن پر شده، سانتریفیوژ های ما می چرخند اما بدون تزریق گاز، دشمنان ما از همه قسمت های تاسیسات هسته ای مانند نطنز، فردو و پارچین به بهانه سرکشی ها اما در واقع جاسوسی ها مطلع هستند، ذخیره اورانیوم با غنای 20 درصد دیگر نداریم و ... اما همپنان تحریم ها پا برجا هستند.تحریم های بانکی که قرار بود پس از مذاکرات و عملیاتی شدن برجام رفع شود همچنان پابرجاست و ما نتوانستیم به این علت پول گاز ترکمنستان را بدهیم و آنها نیز در اوج سرما گاز استان های مالی را قطع کردند.

برگردیم به سوال چند سطر بالا، سخنان حضرت آقا، خصوصاً مورد 7 به نظر شما در چه تاریخی عنوان شده!!!؟؟؟ پاسخ ان است که این سخنان و همه 7 مورد فوق به دو سخنرانی حماسی حضرت آقا در 19 و 28 بهمن 1391 مربوط است. یعنی دقیقاً 117 روز قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری سال 1392!!!

حیرت شما، کاملا طبیعی است. بله؛ ما رهبری داریم که دقیقاً چند ماه قبل انتخابات به مردم، کد می داد، هشدار می داد، انذار می کرد؛ فریاد می کشید و راهنمایی می کرد که دشمن برای شما چه در سر دارد. آنچه که شما در سخنرانی 28 بهمن 1391 در دیدار رهبر حکیم انقلاب و مردم آذربایجان می خوانید، پیش گویی دقیق اتفاقات امروز است که البته به طور خلاصه فقط چند خط از انها در موارد ابتدایی مقاله ذکر شد. آن رهبر الهی و مومن، مانند روز می دید که احتمال دارد مردم ایران از کدام نقطه ضربه بخورند، لذا هشدار می داد، اگاهی می بخشید، دشمن را معرفی می کرد. آنچان در این دو سخنرانی اگر دقیق بخوانید از موضع عزت و قدرت و حماسی گونه سخن می گوید که انسان لذت می برد. اما تاثر انگیز انجاست که ما ملت کاری کردیم که این سید والا مقام، شش ماه پس از این سخنان و بیان جمله مشهور "من انقلابی هستم، دیپلمات نیستم" مجبور به تغییر تاکتیک و پیش گرفتن استراتژی "نرمش قهرمانانه" گردید.

 حکایت امروز...

امروز نیز رهبر انقلاب به مومنین و انقلابیون جامعه برای انتخابات ریاست جمهوری کد می دهد، هشدار می دهد و انذار می کند، او البته سخنان مهمتری با مردم خواهد گفت، خصوصاً پس از حضور پر شکوه ملت در راهپیمایی 22 بهمن و باید منتظر سخنان معظم له در 28 بهمن ماند؛ لیکن همین حالا نیز رهبر عزیز انقلاب سخنان مهمی در اخرین سخنرانی خود فرموده اند که راهگشا خواهد بود اگر دقت کنیم...

امام خامنه ای 1395.11.19: "وَ مَن یَتَّقِ اللهَ یَجعَل لَهُ مَخرَجًا ٭ وَ یَرزُقهُ مِن حَیثُ لا یَحتَسِب؛گاهی یک کمکی، مددی، نفَسی، خونی به انسان میرسد از آنجایی که هیچ خیالش را نمیکرد و هیچ در محاسبات او نمیگنجید. برای این جبهه هم رزق لایُحتسب بود. ماها حساب نمیکردیم یعنی اصلاً به ذهن هیچ‌کدام ماها ملّت ایران و مبارزین و انقلابیّون و امام بزرگوار چنین محاسبه‌ای نمی‌آمد که ممکن است از درون ارتش کسانی [به صحنه] بیایند. رزق لایُحتسب را همیشه در محاسباتتان به‌طور اجمال در نظر داشته باشید. درست است که محاسبات عقلانی و مادّی، تأثیرگذارند، در این شکّی نیست، و لازمند هیچ آموزشی از آموزشهای اسلام به ما نمیگوید که محاسبات عقلانی نکنید، محاسبات فکری و مادّی انجام ندهید؛ نه، حتماً باید محاسبه کرد؛ امّا یک جایی هم باز بگذارید برای محاسباتی فراتر از مسائل مادّی؛ فراتر از آنچه به عقل انسان میرسد؛ این، رزق لایُحتسب است؛ این همان چیزی است که محاسبه نشده است و به ما میرسد؛ این در همه‌ی محاسبات ما وجود دارد؛ در همه‌ی کارهای جبهه‌ی مؤمن، این را باید رعایت کرد و در نظر داشت و انتظارش را داشت. در دعا میخوانیم: یا مَن اِذا تَضایَقَتِ الاُمورَ فَتَحَ لَها باباً لَم تَذهَب اِلَیهِ الاَوهام؛ وقتی کارها گره میخورَد، وقتی به حسب ظاهر بن‌بست به وجود می‌آید، گاهی خدای متعال از یک گوشه‌ی این بن‌بست یک راهی باز میکند که -لَم تَذهَب اِلَیهِ الاَوهام- هرگز وَهم بشر و اندیشه‌ی انسانی به آن نرسیده بود؛ ‌چنین چیزی وجود دارد. یک نمونه‌اش جنگ تحمیلی است..... اگر مؤمن باشیم، اگر در ذیل عنایتِ توکّل به خدا و امید به خدا عقلانیّت را به کار بیندازیم، آن‌وقت این باب برای ما باز خواهد شد؛ نه اینکه عقلانیّت را تعطیل کنیم، نه اینکه محاسبات مادّی را کنار بگذاریم؛ نه، همه‌ی اینها لازم است و ما هم همیشه تأکید میکنیم، امّا در کنار این، یک جایی بگذارید برای مدد الهی؛ اگر چنانچه اهل توکّل به خدا هستیم، اهل امید به خدا هستیم. در این ۳۷، ۳۸ سالی که از اوّل انقلاب گذشته، در همه‌ی مسائلِ انقلاب همین‌جور بوده و ما همیشه مدد الهی را مشاهده کرده‌ایم "

فریاد تقوا ؛؛؛ کدهای انتخاباتی:

در سطور فوق که از سخنرانی حماسی رهبر انقلاب مربوط به چند روز گذشته ذکر شده، اگر دقت نمایید، ایشان مومنین را متذکر می شوند به توکل الهی، اعتماد به سنت های الهی و امید به رزق لایُحتَسِب. حضرت آقا با درک فضای سیاسی روز جامعه و اضطراب مومنین انقلابی برای انتخابات سال آینده؛ به انان نوید گشایش الهی و رزق رسیده از جایی حساب نشده را می دهند که راهکارش فقط توکل به خداوند است. امروز که عده ای انقلابیون دور هم جمع شده اند و حساب و کتاب های سیاسی می کنند و به قول خود راهکاری عقلانی و جامعه پسند را پیش رو گرفته اند و از ان سو نیز یه این حرکت طیف دیگری از انقلابیون انتقاداتی دارند. دقیقاً در همین فضا و تخریب های بی امان دشمن فریب کار، مومنین نباید خود را ببازند و نا امید شوند. بلکه باید در کنار همه رفتارها و محاسبات عقلانی خویش، رزق لایُحتَسِب الهی را نیز مد نظر داشته باشند. حضرت اقا می فرمایند که در همه روزهای انقلاب این امدادهای الهی را مشاهده کرده ایم به شرط توکل به خدا و ایمان و باور به سنت های الهی. واقعیت همین است که ما باید تلاشمان را کرده ، برای نیل به یک اتحاد گفتمانی و عمیق و تربیت امت اسلامی و امت تمدن ساز تلاشمان را بنماییم و صد البته چشم به امداد الهی نیز داشته باشیم. بی شک تلاش انقلابیون جامعه برای دست یازیدن به یک اتحاد کاربردی و راهبردی با همه ایراداتش، قابل تقدیر است و باید به مومنین جامعه گفت در این مسیر اگر احساس کردیم به بن بست خورده ایم از ضعف ایمان ماست بلکه باید به امداد الهی و هدایت های داهیانه رهبر حکیم انقلاب توجه داشت و باور نماییم که " الا ان حزب الله هم الغالبون"